شک ندارم، حتا ـ با کمی اطمینان ـ

دوست یعنی دشمن، خانه یعنی زندان

گشنگان را دیدی گشنگی بختت شد

ای که تنها باور! ای که تنها انسان!

برف شد تن‌پوشت در کفن جان دادی

بی‌صدا کشتندت، ای صداقت! ای جان!

سر بریدند از تو، تا پس از آزادی

خطّه‌ای بی‌قانون مردمی سرگردان

روی هر میزْ این‌جا، ظلم رونق دارد

برگ‌ها را بردند این سیاست‌بازان

جای هیزم دیگر صندلی می‌سازند

جنگلت خالی شد میرزا کوچک خان!

مریم جعفری آذرمانی

"انتقاد مريم جعفري آذرماني به انتشار شعري به نام او" بخوانید در: اینجا

"درباره نمایشگاه کتاب" بخوانید در: اینجا

کتاب قانون مریم جعفری آذرمانی جزو پرفروش‌ترین‌های نمایشگاه شد. گزارش کامل را بخوانید در: اینجا

به هوش باش که آتش، هوا عوض کرده‌ست
بگو به باد که ابلیس جا عوض کرده‌ست

چگونه گریه کند با دو چشمِ مصنوعی
نقابِ دائمی‌اش چهره را عوض کرده‌ست

مدارِ معتبری نیست در مسیر زمین
که نقطه‌ای‌ست که تنها فضا عوض کرده‌ست

به استفاده‌ی بیگانه می‌رسد نفرت
اگرچه حال مرا آشنا عوض کرده‌ست

جهان خراب شود باز دوستت دارم
که عشق، فاجعه را بارها عوض کرده‌ست

خداپرستیِ من از غرور بیشتر است
منم که آینه را با خدا عوض کرده‌ست

مریم جعفری آذرمانی

کیسه‌ها را خودم مهم کردم آن‌قَدَر تا ادا درآوردند

مثل انسان نگاهشان کردم فکر کردند جاودان هستند

میکروب‌ها خطابه می‌خواندند قیفِ پاره بلندگوشان بود

قوطیِ بادکرده‌ی مغرور، از غذاهای مانده شاکی بود

کیسه‌ها را گره زدم بردم جشنِ جارو دوباره بر پا شد

مریم جعفری آذرمانی